twee bomen

Het zou niet bij me opkomen een boom naar mijzelf te noemen, of naar een geliefde, hoe moeilijk het ook is om namen te verzinnen, maar goed, die twee bomen in Engeland heetten dus Leonard en Virginia, ze stonden innig verstrengeld in de tuin van Monk’s House. Ze kwamen op een bijzondere manier aan hun eind. Na de plotselinge dood van Virginia in 1941 begroef Leonard Woolf de as van zijn vrouw onder de boom die Virginia heette. En nu komt het: in 1943 werd Virginia door de bliksem getroffen, in één keer was zij weg. Leonard daarentegen stierf in 1985, een langzame dood (de boom, de mens overleed in 1969). Een kever beet zich door de bast en verspreidde een schimmel, waardoor de boom geen sappen meer kreeg. De bladeren verwelkten, verdroogden en de boom stierf. Exit Leonard. De parallellen maken het moeilijk om het verhaal te geloven. Virginia die in één klap sterft, enkele jaren na Virginia, en Leonard die Virginia decennia overleeft en op hoge leeftijd, net als Leonard, aan een ziekte doodgaat. Teveel toeval. Gelukkig spreken de bronnen elkaar tegen. Sommige verzwijgen de bliksem en melden dat beide bomen aan de ziekte (Hollandse iepenziekte) bezweken. Deze versie wordt verteld door de conciërge die tegenwoordig Monk’s House beheert. Dat was in 2007.

About this entry

You’re currently reading “twee bomen,” an entry on elke dag een bericht

Published:
6.28.11 / 8am
Category:
leven
Tags:
,