stickies opruimen

Als ik mijn teksten herlees, herschrijf ik ze. Hiermee verlies je first thoughts, bezielde stukken tekst. Die first thoughts, daar gaat het om, die zijn van jou, die maken dat wat je schrijft echt is. Goldberg pleit voor de Samurai in plaats van de Editor. De Samurai snijdt nietsontziend stukken tekst die niet bevallen weg. Herschrijven is opnieuw schrijven, niet peuteren aan een enkel woord. Een Samurai heeft altijd een wit vel papier voor zich. Ik kan dat niet, ik bewaar de stukken die ik weggooi op stickies. Ze zijn niet echt weg.

Als je weet wat je met de volgende zin wilt bereiken, kun je schrijven. Wil je iemand laten lachen, iets verduidelijken, iemand omver blazen met je kennis, de volgende zin nog even uitstellen, rustig voortkabbelen? Klinkt goed, maar als ik vantevoren bedenk wat ik wil bereiken krijg ik niks simpels meer op papier, weet ik niets eenvoudig te verwoorden, zijn zinnen onzichtbaar zijdedraad, woorden plakkerig onwarbaar, gedachten voorgoed verloren. Als ik vantevoren weet wat ik wil bereiken, en dat bewust probeer, is het alsof ik een sollicitatiegesprek voer – en dat zijn nooit de aardigste gesprekken. Je zou een sollicitatiegesprek achteraf moeten kunnen redigeren als een tekst.

About this entry

You’re currently reading “stickies opruimen,” an entry on elke dag een bericht

Published:
1.7.10 / 12pm
Category:
taal, lezen, schrijven
Tags: