dingen die voorbijgaan

Toen ik buuv.nl begon was ik stellig over kunst in de openbare ruimte. Voor mij hoeft het niet. De troffel van Claes Oldenburg in park de Hoge Veluwe, de bowlingbal bij het kruispunt op de Kennedylaan in Eindhoven. Te groot, te permanent, te overdreven. We zijn niet bijziend. We kijken wel op Google Maps. Toen ging Coosje van Bruggen dood en las ik in een in memoriam dat haar eerste samenwerking met Claes Oldenburg het blauw schilderen van de troffel was (voorheen was die troffel grijs). Sindsdien denk ik anders over de zaak. Sindsdien is het leven oneindig raadselachtiger (Palahniuks burnt tongue). Komt bij dat mijn frustratie onmogelijk een blauw stuk staal kan gelden. Daarin blijven hangen is treuriger dan dood. (Maar het vlees is zwak, ik kan niet kijken naar dat werk.)

About this entry

You’re currently reading “dingen die voorbijgaan,” an entry on elke dag een bericht

Published:
2.5.10 / 11pm
Category:
cultuur
Tags: