black elk
‘Zie hoe wreed het voorkomen van de blanken is. Hun lippen zijn dun, hun neuzen scherp, hun gezichten doorploegd en verwrongen door groeven. Hun ogen hebben een spiedende uitdrukking; de blanken zijn altijd ergens op uit. Waar zijn ze op uit? Ze willen altijd iets hébben; ze zijn altijd rusteloos. We begrijpen ze niet.’ Black Elk, een Lakota-Indiaan, heeft het over de blanken die zijn land afpakten en zijn volk uitmoordden. Even dacht ik dat het niet op mij sloeg. – Het woeste gevecht, Maria Stahlie (essays)
About this entry
You’re currently reading “black elk,” an entry on elke dag een bericht
- Published:
- 10.11.10 / 11am
- Category:
- taal, lezen, schrijven
- Tags:
- het woeste gevecht, maria stahlie
Comments are closed
Comments are currently closed on this entry.