all day long, all that moves is the sun

Na het lezen van We tell ourselves stories to live werd ik moedeloos. Joan Didion is een journalist. Ze schrijft over Amerika. Normaal gesproken (alsof normaal bestaat) ben ik niet geïnteresseerd in dingen die in Amerika gebeuren – afweerreactie, het is moeilijk om in een onbetekenend land als Nederland te leven en op sommige dagen moeilijker dan anders –, normaal gesproken ben ik niet in Amerika geïnteresseerd maar je moet wel, wil je Joan Didion lezen.
Joan Didion schrijft over dingen die op dát moment gebeuren – op het moment dat zij ze opschrijft. Ze schrijft over de Sixties, de Cubacrisis, El Salvador, Miami, Charles Manson, de Black Panthers, Ronald Reagan (over het huis dat Nancy en Ronald lieten bouwen).
Maar Joan Didion schrijft ook over dingen die niet gebeuren, over stof, over hitte, over lange rechte wegen en een mijlenverre horizon, over het midwesten, over een landschap dat maar niet verandert, over naderend onheil en de warme wind die het aankondigt, over een wereld die op het punt staat uit elkaar te vallen.
All day long, all that moves is the sun, schrijft ze en ik noteer dat zinnetje hier aan de keukentafel, terwijl ik uitkijk op een braakliggend terreintje waar twee weken geleden een auto stopte, iemand uitstapte, in allerijl een boom uitgroef, in zijn kofferbak propte en wegreed (dat alles binnen één minuut) – maar dat is een ander verhaal, niet voor vandaag, niet omdat het niet waar gebeurd is, maar omdat het suggereert dat hier dingen gebeuren en dat is niet zo: all day long, all that moves is the sun.
Altijd blijft Joan Didion op afstand (vaak schrijft ze vanuit een terugblik) – en dat is soms om gek van te worden (too cool to catch) en soms geruststellend, omdat zij niet wegzinkt in zichzelf. Ook als ze persoonlijke ontboezemingen doet, kleeft aan haar woorden iets groters, iets tijdgeesterigs.
All day long, all that moves is the sun. Toch opstaan en 1100 pagina’s dundruk volschrijven. Misschien moet dat toch uit de vorige zin weg.


About this entry