de was buiten hangen
Mijn overbuurvrouw verschijnt op het balkon. In haar hand heeft ze een geel doekje. Daarmee maakt ze de draden van de waslijn schoon. Het kost haar moeite om haar arm boven haar hoofd te tillen – ze is stijf en stram – maar ze doet het. Nauwgezet wrijft ze de draden schoon. Dan hangt ze de was op. Die zorgvuldigheid. Zomaar wat doen is betrekkelijk zinloos, in de wetenschap dat aan de overkant iedere woensdag stipt zeven spierwitte theedoeken glorieus wapperen in de wind terwijl bij jou [je begrijpt het al lang]. Soms denk ik dat schrijven een onvervuld verlangen naar zorgvuldigheid is. Als het enkel daarom zou gaan zou je kunnen volstaan met het bijhouden van een opgeruimde kledingkast en sokkenla. Er is nog iets anders.
About this entry
You’re currently reading “de was buiten hangen,” an entry on elke dag een bericht
- Published:
- 7.6.05 / 6pm
- Category:
- leven, taal, lezen, schrijven
- Tags:
Comments are closed
Comments are currently closed on this entry.