ijzeren karkas

Beneden op straat stond een rolstoel met een vrouw erin. Achter de rolstoel stond een man. Hij boog zich over haar in de rolstoel heen en omklemde haar in de rolstoel alsof hij hoopte met zijn lijf leven in het geheel te blazen. De lellen rozig vlees die aan haar bungelden drukte hij daarbij plat. De rolstoel bewoog niet. Daarna wel. De vrouw hing schuin achterover en zag de lucht boven Amsterdam, ik probeerde door de ogen van de vrouw te kijken, de hemel in, en ik zag niets. De man bleef sjorren. Het lukte hem de gekantelde rolstoel de stoep op te trekken. Hij haalde een zakdoek tevoorschijn en bette het voorhoofd van de vrouw. Daarna legde hij een hand op haar schouder. Even later verdwenen ze links de hoek om.

About this entry

You’re currently reading “ijzeren karkas,” an entry on elke dag een bericht

Published:
6.25.04 / 4pm
Category:
de mens
Tags: