het wezen van het weblog
Een weblog kan heel simpel zijn. Iemand leest, ziet of hoort iets – en schrijft daarover. Dat weblogs vaak niet simpel zijn, maar vervelend, is als het leven zelf: teveel ‘ik’, de blogger die zichzelf als maat der dingen neemt (wat kun je anders? daarom heb je een log), en dus geen maat houdt – alleen nog kitten en poezen ziet. Op zulke dagen – als alle hoop verloren is – op zulke dagen niet teveel klagen en lekker filmpjes uit huiskamers aan de andere kant van de wereld bekijken, en die huiskamers zelf.
Immers, de charme van een weblog is ervan weggeraken.
Een link, en nog een, en nog een. Van Als een hond zijn blinde baas naar Schrijvers zijn vreselijk naar Harry Mulisch naar Sonokinese wetenschappelijk toegepast. Ergens beginnen, niet weten waar je uitkomt, onderwijl allerlei links achter je latend, je kunt helaas niet alles tegelijk lezen, je vindt ze later wel terug, en aan het eind tevreden glimlachen.
About this entry
You’re currently reading “het wezen van het weblog,” an entry on elke dag een bericht
- Published:
- 8.3.04 / 10pm
- Category:
- schrijven
- Tags:
- kleinduimpje
Comments are closed
Comments are currently closed on this entry.