hoe te leven?
Ik zit met een boek op schoot, verderop, waar het fietspad een bocht maakt, is een sloot en daar zitten ganzen en eenden en kippen. Ze blokkeren het fietspad al zullen zij misschien ervaren dat ik en al die mensen die er langs willen dat doen. Het zijn exotische types en het zijn er steeds twee. Koppels ganzen met een zwarte kop, koppels eenden met een blauwbruin lijf, twee kippen met pluimachtige veren. De beesten versperren de weg als je haast hebt en je zou bijna denken dat het verspreiden van haast hun functie is, want ze gaan pas uit de weg, als je aandringt of geen vaart mindert. Iemand heeft pluimvee en eendachtigen verzameld en ze daar neergezet als kunst in de vrije ruimte, ik kijk er graag naar. Ze scharrelen. Ze liggen. Ze wachten op ijs en weder en dan komt hij met warme pannen hete mais naar buiten. Ik vraag me af of ze gaan paren. Dit kun je dus doen – iets Ark-van-Noach-achtigs.